Vrijwilligers aan het woord: "Je krijgt er zoveel voldoening van"

"De mensen vertrouwen je"

Na vrijwilligerswerk bij Kommaraf ging Lut drie jaar geleden aan de slag in het lokaal dienstencentrum.

Elke donderdagvoormiddag schenkt ze koffie, maakt ze tijd voor een babbeltje en ontvangt ze de bezoekers met een glimlach. "Ondertussen ken ik mijn klanten. Ik weet wat hen bezighoudt."

Het mooiste compliment is wanneer iemand zegt: 'Bedankt dat je even met mij bent komen babbelen.' Dan weet je dat je echt iets hebt betekend." Dat de mensen haar vertrouwen betekent veel voor haar.

Lut benadrukt dat vrijwilligerswerk niet perfect hoeft te zijn. "Ik begon eerst in het buurtrestaurant, maar dat bleek niets voor mij. Dan hebben we samen gezocht naar iets dat beter bij me paste. En nu zit ik helemaal op mijn plaats."

Haar boodschap is duidelijk: "Kom gewoon eens proberen. Je hoeft je nergens toe verplicht te voelen."

"Vrijwilligers worden vrienden"

Meer dan 25 jaar geleden verbleef de moeder van Hilda in Woonzorgcentrum Sint-Rochus. Zij en haar man Henri besloten een handje te helpen. Dat doen ze vandaag nog altijd.

Henri staat wekelijks achter de bar in de cafetaria, Hilda om de twee weken. Ze springen ook bij waar nodig. Voor hen draait vrijwilligerswerk vooral om de mensen.

"We doen graag een babbeltje met bewoners en bezoekers. En ook onder de vrijwilligers hangt een fijne sfeer. Als we elkaar tegenkomen op de markt gaan we al eens iets drinken."

Als ze hun vrijwilligerswerk in drie woorden moeten omschrijven, twijfelen ze geen seconde: sfeer, waardevol en vriendschap.

"Je krijgt er zoveel voldoening van"

Toen Jos z’n moeder overleed, viel een groot deel van zijn dagelijkse routine weg. Jarenlang bezocht hij haar bijna dagelijks in het woonzorgcentrum in Holsbeek. Daar loerde het zwarte gat.

Via zijn vrouw Magda kwam hij in contact met het vrijwilligerswerk in Woonzorgcentrum Sint-Rochus. Sinds 2013 gaat hij geregeld mee op wandeling met de bewoners.

"De mensen hebben nood aan die uitstappen. Er zijn letterlijk handen te kort om alle rolstoelen te duwen."

Voor Jos is het veel meer dan wandelen alleen. Als geboren Aarschottenaar komt hij regelmatig mensen tegen die hij van vroeger kent. Dat levert vaak mooie gesprekken en herkenbare momenten op.

Vrijwilligerswerk geeft hem nog altijd veel voldoening. "Je krijgt er zoveel voor terug. Ik ben blij dat ik iets kan betekenen voor de bewoners."