Aan de start van de brug - Werktoneel / NTGent

Grote maatschappelijke fenomenen beschrijven vanuit hyperpersoonlijke verhalen en werelden. Dat kunnen de klasbakken van Werktoneel (Jesse Vandamme, Louise Bergez, Joeri Happel, Lucie Plasschaert en Lucas van der Vegt) als geen ander. Of het nu gaat over waanzin en angst (Solipsists), klimaat en kapitaal (Giants), liefde en huwelijk (Scènes), of succes en falen (Gruis / aan de twijfel). In Aan de start van de brug benaderen ze het ultieme menselijk fenomeen: het sluimerende besef van onze tijdelijkheid.

De voorstelling is een verkenning van hoe mensen met hun eigen sterfelijkheid omgaan en welke inventieve - soms absurde - manieren ze bedenken om de dood te ontwijken, en zelfs te overwinnen. De personages proberen hun existentiële doodsangst te slim af te zijn en duiken in een tunnel van cryonisme, Silicon Valley-ideologieën en langlevendheidsonderzoek. De uitkomst van hun perverse experimenten is hoogst onzeker. Als proefkonijnen staan ze aan de start van een brug die hoogstwaarschijnlijk nergens naar leidt.




"Subliem spelerstoneel. De nieuwe generatie is gearriveerd en ze is hier om te blijven.” - De Standaard (2023), verkozen tot beste theatervoorstelling van het jaar. Het stuk, gebaseerd op het oeuvre van Willem Frederik Hermans, bombardeerde collectief Werktoneel tot lieveling van publiek en pers.


“Opnieuw bevestigt dit collectief zijn talent om klassiek spelerstoneel een heel eigentijdse vervreemding mee te geven. Aan de start van de brug magdan wel een voorstelling lijken over het moment dat we er niet meer zullen zijn, uiteindelijk gaat ze vooral over de tijd die we wél nog hebben. Het is een ervaring over het leven, voor het leven.” – De Standaard